Dit is de derde nieuwsbrief van Portugal Portal. In onze nieuwsbrief lees je elke maand een overzicht van de nieuwe artikelen op Portugal Portal.
Als je deze nieuwsbrief niet (goed) kunt lezen, klik dan hier om de nieuwsbrief op de website te bekijken.
Handgemaakte houten woonwagens
Een natuurlijke oplossing voor meer (leef)ruimte. Bent u op zoek naar meer (mobiel) woonoppervlakte, een plek om gasten onder te brengen, een bijzonder kantoor of andersoortige werkruimte, maar dan zonder cement en steen? Kijk eens op de site van MiniCasas naar de mogelijkheden in hout en natuurlijke materialen. Lees verder »
Sandeman, eieren en caloiros: studentenleven in het kort
Het stukje van Winy over ‘Queima das fitas’ dat zij in mei op de site publiceerde, deed mij meteen terugdenken aan mijn eigen ervaringen als student in Aveiro. Ik was er maar even en heb dus niet meegemaakt wat de studenten in Aveiro doen als ze afstuderen, maar ik heb wel gezien wat men allemaal uithaalt met de ‘caloiros’ oftewel eerstejaars. Lees verder »
Wandelvakantie in Midden Portugal
Wandelen vanuit vanuit vakantiehuisjes in Midden Portugal. Lees verder »
Gegrilde kip met piri piri
Dit gerecht is erg populair in Portugal. Op veel markten en feesten ruik je ’s morgens vroeg al de heerlijke geur van gegrilde kippetjes op de barbecue. Je kunt dit gerecht echter ook prima onder de grill bereiden. Lees verder »
Sport voor iedereen
Sinds ongeveer een jaar krijgen wij van onze gemeente Arganil elk kwartaal een Agenda de Eventos (activiteitenkalender). Er staan onder andere wandelingen in die door de gemeente worden georganiseerd. De wandelingen maken deel uit van Desporto Para Todos (sport voor iedereen), een programma om meer mensen aan het bewegen te krijgen. Veel Portugezen zijn te dik en bewegen te weinig. Lees verder »
Uit de vertaalpraktijk (8)
Er zijn van die zinnen die je bijblijven. Gisteren in de auto hoorde ik op de radio Ella Fitzgerald “Cry me a river (‘cause I cried a river over you)” zingen (lang niet gehoord!!) en werd even stil van die zin, onvertaalbaar in zijn eenvoud. Lees verder »
Festa de São João
Dit meest bekende heiligenfeest van Portugal ter ere van Johannes de Doper wordt jaarlijks op 24 juni gevierd. Veel dorpen en steden vieren het met markten, processies, vuurwerk en dans. Lees verder »
Dagboek oktober 1989 (2)
In 1989 verhuisde Bep Hage met haar man van hartje Amsterdam naar Secarias, een klein dorpje in het binnenland van Portugal. In haar dagboeken doet zij gedetailleerd verslag van haar belevenissen. Geschreven met Amsterdamse humor en nuchterheid. Lees verder »
Niet echt een typisch Portugees recept, maar zo lekker dat ik het u niet wil onthouden. De vlier bloeit hier in april/mei, in Nederland iets later.
Sacramentsdag (Corpo de Deus in het Portugees) is een hoogfeest binnen de Rooms-katholieke Kerk dat valt op de tweede donderdag na Pinksteren.
Portugal is een land van geuren en geluiden. ‘In de provincie’ komt je van alles tegen: dampende mesthopen, ambachtelijk zweet en de odeur van aardappelopslag – een samentrekking van nummer een en twee, terwijl de Maria’s gedurende de hele dag aantrekkelijk riekende potjes bij elkaar ijveren. De neus wordt verwend, zogezegd. Dit kunnen we van de oren maar moeilijk zeggen.
De Queima das Fitas is hét grote jaarlijkse feest voor de studenten (en ook voor de inwoners) van Coimbra. Het einde van de studie wordt gevierd met de rituele verbranding van de fitas (linten). De studenten schaffen in hun laatste jaar deze linten aan. Ze worden vastgemaakt aan de pasta (leren map, die meestal dagelijks wordt gebruikt). Elke faculteit heeft een eigen kleur lint.
In maart kwam een filmploeg uit Nederland naar Portugal om het ambachtelijk slachten van een varken te filmen. Ik was daarbij contactpersoon tussen de slachter en de programmamaker. Nu is de documentaire klaar en op 10 mei werd het programma uitgezonden op de Nederlandse televisie.
Als je dat zegt, wens je iemand veel geluk toe! Ik heb mij hierdoor laten inspireren … en mijn linkerarm gebroken. Nu type ik dus een heel stuk langzamer (pas over 10 dagen mag het gips eraf), maar goed, ik type tenminste nog wel! Eerder dit jaar had ik een heel hardnekkige ontsteking in mijn buik, dus inmiddels heb ik het ziekenhuis hier in Caldas da Rainha een heel stuk beter leren kennen (beter dan ik zou willen). Maar dat is wel weer een voordeel, dat ik graag met u deel!
Zoals u weet heb ik van mijn kennis van meerdere talen mijn werk gemaakt. Waar gewerkt worden, worden fouten gemaakt, zo ook bij mij. Gelukkig maak ik ze niet alleen zelf, ik kom ze ook heel vaak tegen.
Om 14.00 uur luidden de kerkklokken. Er had zich reeds een groep dorpelingen verzameld bij de kerk. De pastoor of beter gezegd, de pastoor in opleiding, seminário genoemd, verkleedde zich naast zijn auto en trok zijn witte gewaad aan. De pastoor zelf bezocht dit keer andere dorpen.
Nu ik al een tijdje niet meer in Portugal ben geweest, heb ik weleens last van ‘saudade’ zoals de Portugezen het zelf zo mooi zeggen. De beste manier om mijn huis eventjes om te toveren in een ‘casa Portuguesa’ is natuurlijk een CD opzetten. Eten zou ook kunnen, dat zou een Portugees zelf waarschijnlijk doen, maar ik ben nooit zo bedreven geworden in de Portugese keuken. Maar een muziekje opzetten wil nog wel lukken.