Mijn eerste ervaring met de Algarve was desastreus. Met een vriend kwamen we al liftend vanuit de Alentejo in Albufeira aan. Nu is de Alentejo een oase van stilte en rust en Albufeira begon destijds al de allure te krijgen van het Benidorm van Portugal. Net aangekomen ging ik meteen weer aan de andere kant van de weg staan en zei tegen mijn vriend Roberto; ‘Ik lift terug, I want to get the H out of here!’. Lees verder »
In de vorige artikel maakte ik een begin met het beschrijven van de personen en de persoonsvormen van de Portugese werkwoorden. Voor degenen die nog wel meer willen weten: u mag doorlezen. Als u genoeg hebt gehad, volgende keer zal ik het weer over wat anders hebben! Lees verder »
Een echte dame is ze, de oudste van ons dorp. Haast elke dag zit ze, als het weer een beetje meezit, aan de voordeur van haar huis, ongeveer in het midden van het dorp. Een vriendelijk vogelgezichtje met ingetrokken tandenloze mond en een neus waarachter je blijft haken als je haar kust. Elke keer als ik er voorbij kom zwaai ik. Vandaag zit ze op mij te wachten in haar mooiste blouse, ze straalt… ik geef haar twee zoenen. Lees verder »
Hier in Penedones in het noorden van Portugal is het een waar vogelparadijs. Naast mussen, merels, duiven, vinken, zwarte roodstaarten, vliegt er ook zo af en toe een wielewaal voor mijn keukenraam langs. Lees verder »
Jarenlang ging ik adresloos door het leven. Ik woonde wel in een huis, in een dorp, aan een weggetje, maar dat weggetje had geen naam. Ik vond dit wel charmant en als iemand mijn adres vroeg zei ik: Ik woon in Maladão. Moest ik mijn postadres opgeven, dan was dit: Maladão, en dan de postcode, Arganil. Lees verder »
In de meeste dorpen en steden in Portugal worden markten gehouden, zo ook in Arganil. Elke donderdag is daar een gezellige markt. Voor ons vaste prik om deze markt te bezoeken als we in Portugal zijn. Lees verder »