Ik ben Lukkien Hoiting, 58 jaar oud en eerste graads docent Nederlands en beeldende vorming. Ik heb aan de kunstacademie te Arnhem gestudeerd en Nederlands aan de Han te Nijmegen. Sinds anderhalf jaar woon ik definitief in Portugal en ik vind het leven fijn hier. Ik geniet heel erg van de rust, de natuur, de ruimte en de gezelligheid.

In 1987 kwam ik voor het eerst in Portugal. Met een paar vrienden en mijn kinderen wilden we ergens een vakantie vieren. Omdat we niet wisten waar we naar toe zouden gaan heb ik een kaart van Europa gepakt, een blinddoek voor gedaan en geprikt. En dat was Portugal. Ik weet niet of ik in een lotsbestemming geloof, maar soms denk ik dit heeft zo moeten zijn.

We kwamen aan de noord-oost kant Portugal binnen en ik was meteen onder de indruk van de prachtige landschappen. Toen we in de Trás-os-Montes kwamen was ik meteen verkocht. De schoonheid van de natuur, de rust, de ruimte en de eenvoud van leven maakten dat ik dacht ‘hier wil ik oud worden.’

Vanaf dat moment gingen we ieder jaar naar Portugal en kampeerden hele zomers lang in het wild. Aan een riviertje, ergens bij een dorpje. Vanaf Lissabon tot aan het noorden hebben we het land doorkruist, maar de Trás-os- Montes bleef favoriet.

En nu woon ik met mijn man, die ik in 2002 heb leren kennen en mijn 5 katten en 1 hondje in het kleine dorpje Penedones. Het dorpje telt 50 zielen, waarvan 10 kinderzieltjes. We hebben een heerlijk huis met een lekker stukje grond, waar ik naar hartelust kan tuinieren.

In 2005 hebben we het schooltje van dit dorp, dat leegstond, zoals in heel veel dorpen het geval is, veranderd in een woon/werkatelier. Te zien op www.hobero.net. Het zijn prachtige gebouwtjes en zonde dat ze leeg staan. We hebben dit gerealiseerd met medewerking van de wethouder van cultuur. Ieder jaar verblijven er wel een aantal kunstenaars in het atelier en kunnen hier heerlijk werken.

Ik zelf hou me ook bezig met het maken van kunst. Ik maak keramische beelden en schalen en ik schilder. De laatste tijd vind ik het een uitdaging om oude paneeldeuren die hier en daar in de dorpen liggen te beschilderen. Verder hou ik van lezen, wandelen, de natuur vind ik erg boeiend en hou ik van lekker eten en van een goed glas wijn.

In de toekomst hoop ik me te kunnen inzetten voor de verwilderde honden en katten. Ik zou graag sterilisatieprojecten opzetten. Ik heb hierover al contact gehad met mijn dierenarts en hij staat er zeer positief tegenover.

Ook is het heerlijk om met de dorpelingen om te gaan. Het zijn zulke enorme aardige, gastvrije mensen. Zij helpen ons en wij helpen hen. Het is ook erg fijn om deze cultuur beter te leren kennen. Het levert soms verrassingen op. Voor ons is het leven erg goed hier.

Eens in de 2 maanden ga ik even terug naar Nederland omdat ik vooral mijn kleinkinderen erg mis. Toch ben ik ook altijd weer blij om naar huis te kunnen gaan. Portugal voelt inmiddels meer als mijn thuisland dan Nederland.