Een vriend maakte ons attent op het Fim de Semana da Lampreia (Weekend van de Lamprei) in Penacova. Hij was er vorig jaar met zijn vrouw geweest en het was zo iets speciaals, dat móesten wij proeven!

Voorbereiding

Wij hadden geen idee wat Lampreia was dus sloegen we er wat boeken op na.

Het woordenboek

lampreia = lamprei, prik (vis)

Verschillende toeristische gidsen

Geen ervan vermeldt iets over de lamprei.

De Deltas Dierenencyclopedie

Prikken, Lampreien of negenogen (Orde Petromyzoniformes)
Behoren tot de klasse der kaakloze vissen (Agnatha). Het zijn over het algemeen parasieten of aaseters, die geen kaken of schubben hebben. De huid is naakt en wordt bedekt door een slijmlaag. Het lichaam van deze primitieve dieren is rond, langgerekt en lijkt op dat van een paling. De mondopening zit aan de buikzijde en bestaat bij volwassen dieren uit een trechtervormige zuignap, die bezet is met stevige beenvormige tanden. Met deze zuignap hechten ze zich vast aan andere vissen, raspen met hun tanden een wond en zuigen dan het bloed van hun gastheer op. Aan weerszijden van de kop zitten 7 gaatjes, de kieuwopeningen. De larven, die uit de eieren komen, hebben geen zuignap met tanden en hun ogen zijn door de huid overgroeid, zodat ze niets kunnen zien. Na ongeveer 3 jaar ondergaan ze een metamorfose en veranderen dan in volwassen dieren. Ze zijn dan geslachtsrijp en kunnen zich in het volgende jaar gaan voortplanten. Na het paaien sterven de meeste prikken zeer spoedig. Er zijn 45 soorten prikken bekend, waaronder de rivierprik, de beekprik en de zeeprik.
Zeeprik (Petromyzon marinus)
Een vis van de klasse der kaakloze vissen, die voorkomt in het noordelijk gedeelte van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee. Hij behoort tot de orde der prikken of lampreien en wordt ongeveer 90 cm lang. In de paaitijd trekken ze stroomopwaarts de rivieren op om daar kuit te schieten.

De krant A Comarca de Arganil

Het komend weekeinde worden meer dan 5000 mensen verwacht in Penacova, ter gelegenheid van het vijfde Weekend van de Lamprei. Het evenement wordt georganiseerd door de Gemeente Penacova en er nemen 8 restaurants aan deel. De vice-president van Penacova, António Simões, zegt: “Behalve het promoten van de lamprei en het trekken van steeds meer mensen naar onze mooie gemeente is het doel van dit weekend ook om het financieel aantrekkelijker te maken om lamprei te eten.” Voor wie dit beroemde gastronomische gerecht wil eten, hebben de deelnemende restaurants een redelijke prijs afgesproken en de toetjes, twee streekgerechten, Pasteis de Lorvão en Nevadas, zijn zelfs geheel gratis. De gemeente geeft hiervoor een subsidie.
Penacova wordt ook wel de stad van de lamprei genoemd. In dit seizoen (februari) zwemt de lamprei vanuit de oceaan de rivieren op (tegen de stroom in) om het koele, snelstromende water te paren en eieren te leggen. Dit gebeurt in de Rio Mondego, die langs Penacova stroomt. Hier worden de lampreien gevangen. Vroeger kwam de lamprei ook in de Rio Alva voor. Nu kan de lamprei daar niet meer komen, omdat er een dam is geplaatst voor een stuwmeer. De lamprei kan op verschillende manieren worden klaargemaakt. De prijzen voor dit weekende zijn in alle restaurants vastgesteld op 60 Euro voor een hele lamprei en 17 Euro voor een portie.

Proeven

Zelfs met subsidie kost het aanzienlijk meer dan wij gewend zijn… moet dus wel iets bijzonders zijn. Goed voorbereid reden dus we afgelopen zondag met z’n drieën naar Penacova. We kozen een restaurantje net buiten Penacova, waar onze vrienden vorig jaar ook gegeten hadden. Het gerecht wat je hier kon eten was Arroz de Lampreia (rijst met lamprei). We deden niet kinderachtig en bestelden en hele lamprei. Die werd geserveerd in een platte lage schaal en zag eruit als een enorme hondedrol in een berg grijsbruine rijst (de kleur komt door het bloed). Moedig begonnen we te eten… het smaakte heerlijk. De smaak en ‘bite’ is anders dan vlees en anders dan vis, iets heel aparts. We dronken er een zeer goede Bairrada uit 1991 bij. De toetjes (ieder twee) waren eveneens verrukkelijk. Met koffie en natuurlijk een Licor Beirão. De rekening bedroeg 81 Euro.

Penacova

Na het eten keken we nog even rond in het plaatsje Penacova. Een mooi oud stadje met schitterende uitzichten op het Mondego-dal en een vriendelijke, ontspannen sfeer. Omdat er 5000 toeristen verwacht werden was de VVV gesloten. Jammer, konden we geen handgesneden houten tandenstokers kopen, waar Penacova volgens de reisgidsen om bekend staat.

Trefwoorden: gastronomie