Nieuw werk uit de Portugese muziekscene, inclusief tekst en vertaling. Met: Mariza is terug, een parel van Salvador Sobral, Diogo Zambujo is ‘de zoon van’ en Mimi Froes met veelzijdige klasse.
In deze aflevering :
- Mariza – Beijos (single) – Eerste album in acht jaar komt eraan)
- Salvador Sobral – A Flor do Recomeço (album) – Een Portugees-Braziliaanse parel
- Diogo Zambujo – Vir a Ser (album) – Zoon van zijn vader
- Mimi Froes – Dividir a Dor (single) – Onversneden veelzijdige klasse
Mariza – Beijos (single) – Eerste album in acht jaar komt eraan
Deze dochter van een Mozambikaanse moeder en een Portugese vader groeide in Lissabon op, in de traditionele wijk Mouraria waar eigenlijk de wieg van de fado staat. Toen ze in 2001 haar debuutalbum wilde opnemen, bleken Portugese platenlabels niet echt happig en werd Fado em Mim opgepikt door het Nederlandse label World Connection. Vijfentwintig jaar en meer dan 50 platina platen later is Mariza wereldwijd zowat de meest bejubelde Portugese artiest en in die hoedanigheid was ze ooit de eerste die genomineerd werd voor een Latin Grammy Award. Voor haar Concerto em Lisboa in Belém (2005), samen met het orkest Sinfonietta de Lisboa, daagden 25.000 toeschouwers op en recent in september een mar de gente (zee van volk) op de Praça de Comércio in Lissabon, waarbij sprake is van 100.000 fans. Eind dit jaar komt haar eerste album in acht jaar op de markt en uit Amor is zopas de single Beijos voorgesteld. Het is een vrolijk up tempo nummer over een zomerliefde met toch de, typisch voor Mariza, onderliggende saudade. Al even typisch voor de fadista is het samenkomen van traditie en moderniteit, waarbij ze de grenzen van fado overstijgt tot een eigen unieke artistieke identiteit.
Salvador Sobral – A Flor do Recomeço (album) – Een Portugees-Braziliaanse parel
De winnaar van het Eurovisiesongfestival hoef ik jou echt niet meer voor te stellen, dat gebeurde hier al. Hij heeft altijd al iets gehad met Braziliaanse muziek, het betekent voor hem een reis terug naar zijn muzikale roots: “Ik ben er absoluut van overtuigd dat muziek in Brazilië geboren is. Ik ben opgegroeid met de muziek van Maria Bethânia in de auto van mijn moeder en van Chico César in die van mijn vader. Dit album is de uiting van de behoefte om terug te keren naar de absolute oorsprong, om dieper te graven en de tijdloze klanken van deze andere kant van de Atlantische Oceaan te ontdekken.” Voor zijn nieuwe album is hij dan ook heel ver gegaan. Hij werkte samen met de top van Braziliaanse songwriters, die voor hem nieuw werk schreven. Bovendien nam hij A Flor do Recomeço volledig op in São Paulo, samen met Braziliaanse muzikanten en producers. Het resultaat is een echte parel, met een collectie exclusieve nummers van de hand van auteurs als Adriana Calcanhotto, Arnaldo Antunes, Chico César, Céu en Tim Bernardes.
Voor het nummer Bam Bam dacht Sobral onmiddellijk aan een duet met Ney Matogrosso, voor wie hij een immense bewondering koestert. Op zijn 86ste is die een icoon, een van de grootste Braziliaanse zangers aller tijden, met een repertoire dat qua kwaliteit en veelzijdigheid onovertroffen is. Hij wordt wel eens de David Bowie van Brazilië genoemd. Ook hij speelde in de seventies met de grenzen tussen man en vrouw, door het gebruik van make-up, bepaald provocerende kledij en uitdagende bewegingen, iets waar hij tot op vandaag mee doorgaat. Een belangrijke meerwaarde bij Ney is dat hij een voortrekker was van de toenmalige seksuele revolutie onder een repressief regime van militaire dictatuur. Hij plooide niet voor censuur en doodsbedreigingen, in niets te vergelijken met het vrije artistieke Londen van Bowie in die tijd. Ney ging onmiddellijk in op de uitnodiging om Bam Bam samen op plaat te zetten en was ook bereid om in de videoclip te figureren. Salvador formuleert het als volgt: “Mijn bewondering voor Ney en zijn hele carrière is groot. Ik ben dol op de klankkleur van zijn stem en de passie in zijn interpretaties. Ik hou van zijn volstrekt oprechte theatraliteit. Ik hou van de scherpte van zijn dansende lichaam en het sublieme zachte van zijn stem. Onmiskenbaar is de muzikale, maatschappelijke en politieke betekenis die Ney in de wereld heeft gehad. Maar de wereld blijft van hem en Ney is, vandaag meer dan ooit, het heden”. Het nummer gaat over de onstuitbare kracht van het hart bij verliefdheid.
Van 3 tot 6 december toert Sobral door Nederland om zijn recentste werkstuk voor te stellen.
Diogo Zambujo – Vir a Ser (album) – Zoon van zijn vader
Over zijn vader, António Zambujo, heb ik het hier al enkele keren gehad. Die is dan ook bijna een monument in de hedendaagse Portugese muziekscene. Voor de ‘zoon van’ is dit zelden een geschenk, dat heb ik hier al eens behandeld. Hij groeide op in Beja en aan het conservatorium experimenteerde hij met koorzang en piano. Op zijn zeventiende ging hij in Lissabon Sociale Communicatie studeren en dat wekte een voorliefde voor cultuur en kunst, een creatief proces om verhalende technieken toe te passen in zijn muzikale composities. Tijdens de pandemie kwam hij nauwer in contact met het beroep van zijn vader en het leek hem wel iets. Diogo heeft net zijn eerste album uit en bij het beluisteren valt meteen zijn innemende zachte stem op, dat heeft hij alvast mee van zijn vader. Op Vir a Ser staan elf nummers, geschreven en gecomponeerd door de jonge singer-songwriter zelf. Liedjes over liefde, verlies, zoeken, verandering en de moeilijke weg om weer door te gaan. Dit maakt al duidelijk dat hij niet zomaar de ‘zoon van de vader’ wil zijn, wat ook door de titel van de plaat wordt bevestigd (vrij vertaald ‘Worden wie ik ben’), die eigenlijk een subtiele onafhankelijkheidsverklaring is. Muzikaal gaat Diogo het ook wat verder zoeken dan zijn beroemde oude heer. Portugese muziek mengt hij met Braziliaanse invloeden, indie, jazz en rockelementen, een weerspiegeling van de diversiteit van zijn universum als auteur, componist en uitvoerder. Zelf noemt hij het “Liedjes die iets vertellen over wie ik was, wie ik ben en wie ik zal blijven”. Amor Sem Nome opent het album, een nummer over de afstand die ontstaat tussen twee mensen en het probleem om het einde van een relatie te accepteren. Het beeld van een reis loopt als een rode draad door de song – iemand die als een fata morgana verschijnt, makkelijk uit te kiezen maar moeilijk te bereiken – tot het besef dat de liefde voorbij is.
Mimi Froes – Dividir a Dor (single) – Onversneden veelzijdige klasse
Deze jonge singer-songwriter gaf haar studies Rechten op om zich volledig op muziek toe te leggen. Ze volgde een opleiding jazz en moderne muziek en bracht ondertussen in 2020 haar eerste EP uit, waarmee ze meteen de aandacht trok. Met Declarações de Meia Noite, een nummer van haar tweede EP, werd ze genomineerd voor een Globo de Ouro (Portugese Golden Globe) en kort daarop verscheen haar eerste langspeler (Contornos), waarop ze in duet ging met grote namen als Ricardo Ribeiro en Luisa Sobral. Lyriek en muzikaliteit staan bij haar centraal en dat resulteert in persoonlijke teksten op onderbouwde composities, waarbij veelzijdigheid en fusie van stijlen een troef zijn. In aanloop naar haar tweede studioalbum bracht ze recent de single Dividir a Dor uit en hierover zegt Mimi: “Het verdriet om een relatie loopt zelden over een korte tijdspanne; het begint vaak al voor het afscheid en duurt voort tot na de beslissing om verder te gaan. Het combineert mokken met een bitterzoete vriendschap, om de pijn onzichtbaar te houden, totdat een van ons de ander loslaat, totdat we allebei met minder gevoelloosheid naar het verleden kijken, totdat de pijn, net als het delen van boeken, platen en shirts, uiteindelijk gedeeld wordt”.
PS: haar tweede langspeler, Para lá da Paisagem, ligt vanaf 24 oktober in de winkels.
Geef een reactie