Onderweg van Lissabon naar Algarve reden wij met de radio aan toen het nieuws kwam, droog en clean; “Luís Represas is op 69-jarige leeftijd overleden”. Even twijfelde ik aan mijn oren en pas een paar dagen later, al op ons vakantiebestemming, begreep ik dat wat ik meende gehoord te hebben, helaas klopte.
Terug in Nederland keken wij als gezin naar hun interview in het programma ‘Alta Fidelidade’ dat uit 2020 dateert. En terwijl wij samen met hun liederen meezongen dacht ik terug aan wat ‘Trovante’ voor mij heeft betekend, destijds en nog steeds.
Ik las in de Nederlandse media erover: dat Luís Represas een fadozanger was. Dit toont aan geen kennis te hebben van de Portugese muziek en er ook niets erom geven: als je je niet aan de feiten kan houden, als je je niet informeert, dan kan je als nieuwsgever beter niets zeggen!
Ik groeide op in een typisch Portugees gezin, de vader was er heer en meester, de rest van het gezin, moeder incluis, gehoorzaamde en zweeg. Dat was tenminste de bedoeling, alleen… dat deden wij niet! Vaak waren er woorden, boze woorden, ruzies en ja, vaak ook klappen. In die tijd mocht ik niet veel, behalve omgaan met het gezin, met de kerkleden en later de scouting en naar school gaan. Dus sinds april 1974 was de dictatuur in het land voorbij maar bij ons thuis ging die nog een hele tijd door.
Naar de radio mochten wij wel luisteren, sterker nog, die stond de hele dag aan. Naast radiofeuilletons en de rozenkransgebeden luisterden wij dus ook naar Zeca Afonso, Sérgio Godinho, Rui Veloso – bekend als de ‘vader’ van de Portugese rock&roll – en naar ‘Trovante’. Allemaal zongen ze liederen over verzet, maatschappelijk kritisch maar vooral over kracht en hoop. In die tijd leerde ik dat wanneer je je niet kan verzetten, wanneer je niet kan demonstreren, je altijd nog kan zingen en zo toch zeggen wat er in jou omgaat!
‘Os Trovante’, zoals wij, de jongeren, ze destijds noemden, hebben ons de kracht gegeven om verder te kunnen, om de moed en de hoop niet te verliezen. Met op de achtergrond een erg bijzonder musicaal geluid. Luís Represas , de leadzanger van de groep, is er niet meer, maar ‘os Trovante’ blijven voor altijd in ons hart en in ons geheugen voortleven.
Vandaag word afscheid van hem genomen maar voor nu en zoals in een van mijn favoriete liederen: ‘deixo vinte paus na mesa/ vou apanhar a boleia’! (ik laat twintig pegels achter/ik ga meeliften)
Geef een reactie