Bij de Thunderclub Algarve kunnen 200 kinderen wekelijks gratis sporten.
Het is een bewolkte zondagochtend. Kinderen rennen door elkaar over sportvelden. We zijn te gast bij de Thunderclub Algarve, een internationale sportclub in Lagoa voor kinderen van vijf tot en met zeventien jaar. Drie jaar geleden richtte Mark Cathersides de vereniging op. Inmiddels telt de Thunderclub meer dan 200 leden. Vanmiddag worden er tijdens de seizoenafsluiting prijzen uitgereikt, waaronder de prijs voor meest verbeterde speler van het jaar. Een aantal kinderen staat al nieuwsgierig bij de prijzentafel te gluren. Maar eerst staat er nog een training van anderhalf uur op het programma. De oudere kinderen beginnen aan een partijtje, terwijl de jongsten enthousiast aan de slag gaan met waterspelletjes. Het lijkt misschien een doodnormale sportclub, maar de Thunderclub is allesbehalve een doorsnee vereniging.
Over één van de velden rennen jongetjes van een jaar of zes vrolijk achter elkaar aan. Ik vraag één van hen, Sep, wat hij het leukste vindt aan de Thunderclub. Hij hoeft er niet lang over na te denken. “We doen elke dag andere dingen. We spelen met water en schieten ballen. Maar het allerleukste vind ik spelen met de skippybal!” Nog voordat ik een volgende vraag kan stellen rent hij er alweer snel vandoor naar zijn vriendjes. Aan de kant staat zijn moeder Barbara, samen met andere ouders kijkt zij naar de training. Barbara is één van de vele Nederlandse ouders langs de lijn. De oprichter van de vereniging, Mark, heeft zelf met zijn gezin een poos in Nederland gewoond. Hij spreekt dan ook een klein beetje Nederlands met de kinderen. Barbara vertelt mij dat Sep in Nederland helemaal niet naar voetbal wilde, maar dat hij het hier hartstikke leuk vindt. “Het is hier niet prestatiegericht zoals bij de meeste clubs, er hangt juist een hele ontspannen en positieve sfeer.” Dit gevoel hoor ik ook terug als ik met andere ouders spreek. “Het is lekker laagdrempelig, een plek waar kinderen samen met vriendjes kunnen spelen.” Ook het enthousiasme van de coaches speelt hierin een belangrijke rol. “Zonder de inzet van coaches zoals Mark zou dit niet kunnen bestaan. Hij gaat zo goed en vrolijk om met de kinderen.”
Op het veld blijkt al snel waar de ouders het over hebben. Zodra de kinderen een partijtje spelen, is Mark niet meer stil te krijgen. Hij staat zelf ook in het veld als keeper, maar moedigt intussen alle kinderen aan. “Go go! No walking Ruben, you’re not an old man yet!” Na iedere aanmoediging gaan de kinderen net iets harder achter de bal aan rennen. Een aantal minuten later klinkt het eindsignaal. Team Oranje wint met 7-4. Hierna mag ieder kind nog een penalty nemen. Dat klinkt misschien heel simpel, maar je ziet dat de kleintjes er echt van genieten.
Na de training ga ik samen met Mark aan een picknicktafel naast het veld zitten. Terwijl de ouders nog aan het napraten zijn vertelt hij hoe de Thunderclub ontstond. “Nadat we verhuisden uit Nederland wilde mijn dochter heel graag bij een voetbalclub, alleen ging dat lastig in Portugal. Daarom ben ik de Thunderclub gestart.” Mark legt uit dat het nooit de bedoeling was om van de Thunderclub een bedrijf te maken. “We zijn een non-profit organisatie, het idee is altijd geweest om de club gratis te houden.” Volgens Mark is de Thunderclub ook bewust anders dan andere Portugese sportverenigingen. “Daar draait het veel om presteren en competitie, daar streven wij totaal niet naar. Niet ieder kind hoeft Cristiano Ronaldo te worden, het draait erom dat ze pret hebben.”
De Thunderclub is veel meer dan alleen een sportclub. ” We creëren een community. Dat is naast het sporten het allerbelangrijkste.” Volgens Mark is de Thunderclub voor veel gezinnen ook een ontmoetingsplek. “Veel ouders hebben me verteld dat ze het leukste aan de Thunderclub vinden om met andere ouders langs de zijlijn te kletsten. Stiekem vinden ze dat leuker dan hun eigen kind zien sporten.” Volgens Mark heeft de Thunderclub zelfs invloed gehad op de keuze van sommige gezinnen om in Portugal te blijven wonen. “Dat ze me vertellen dat de Thunderclub één van de redenen was om hier te blijven wonen vind ik prachtig. Ze zeiden dat het voelt als thuiskomen.”
In drie jaar is de Thunderclub uitgegroeid tot een vereniging met ruim 200 leden. Toch is de toekomst helaas niet vanzelfsprekend. De club is nu nog gratis, maar het wordt steeds lastiger om dat zo te houden. Voor Mark zou het een groot verlies zijn als de club contributie moet gaan vragen. “We hadden drie sponsoren, maar afgelopen jaar zijn er twee weggevallen. Op dit moment betalen ouders alleen een eenmalig registratiebedrag van 30 euro. Daarmee, en van het geld van onze enige overgebleven sponsor moeten we nu rondkomen. Ik hoop heel erg dat we deze zomer een nieuwe sponsor kunnen vinden, anders moeten we vanaf september contributie gaan vragen.” Mark vertelt dat vrijwilligers onmisbaar zijn voor de Thunderclub “Daar hangt de hele club vanaf.” Maar zonder nieuwe sponsoren wordt het moeilijk om de Thunderclub gratis te houden.
De training voor vandaag zit erop, maar de dag is nog niet voorbij. Voordat de kinderen met hun ouders richting de auto lopen deelt Mark eerst nog de beste-speler-van-de-week-medailles uit. Elke week krijgen vijf kids deze. Het zijn weliswaar plastic medailles, maar dat maakt voor de kinderen geen verschil. Ik zie allemaal glunderende koppies zodra de medailles tevoorschijn komen. Later vanmiddag komen de kinderen, ouders en vrijwilligers nog één keer samen voor de jaarlijkse afsluiter. Mark kijkt nu al uit naar het volgende seizoen. “De Thunderclub is veel werk maar betekent heel veel voor me. Als ik aan het einde van een training een knuffel van een kind krijg, dan maakt dat al het werk dat ertussen zit meer dan goed.”
Geïnteresseerden en sponsoren kunnen hier contact opnemen met Thunderclub Algarve.
Geef een reactie