Portugal. Het land van de goede wijn, lange lunches, prachtige restaurants en mensen die uitgebreid de tijd nemen om te eten.
Je zou denken dat het hier eenvoudig is om tien mensen te vinden die samen een bijzonder restaurant willen bezoeken.
Nou, vergeet het maar.
Ik heb inmiddels ontdekt dat het vinden van een Michelinrestaurant aanzienlijk eenvoudiger is dan het vinden van tien leuke tafelgenoten.
Portugal wil culinair op de wereldkaart
En het grappige is: Portugal heeft tegenwoordig grote gastronomische ambities.
Volgens Turismo de Portugal wordt er actief samengewerkt met Michelin om Portugal internationaal sterker op de kaart te zetten als culinaire bestemming.
De Michelingids van 2026 telt inmiddels 44 restaurants met één Michelinster en negen met twee sterren. Een prachtige ontwikkeling voor een land waar de traditionele keuken toch vooral bekendstaat om bacalhau, gegrild vlees, aardappelen en royale porties.
Begrijp me goed, ik heb niets tegen de traditionele Portugese keuken. Maar verfijnde gastronomie, verrassende smaakcombinaties en culinaire vernieuwing zijn toch echt een andere tak van sport.
Kennelijk heeft Portugal inmiddels de chefs, de restaurants en de internationale ambities.
Nu nog de mensen die met mij aan tafel willen.
Aan het restaurant ligt het niet
Neem A Cozinha van António Loureiro in Guimarães. Een restaurant met een Michelinster waar ik inmiddels meerdere keren heb gegeten. Prachtige gerechten, verrassende smaken en combinaties waar je thuis niet zo snel op zou komen.
Ik geniet daar enorm van.
Maar een bijzondere maaltijd wordt nóg leuker als er iemand tegenover je zit die net zo enthousiast wordt van wat er op tafel verschijnt.
Een vriendin met verstand van eten en wijn is heerlijk gezelschap. Een interessante man die bovendien goed kan praten, lachen en genieten, zou natuurlijk ook niet verkeerd zijn.
Een tall, dark and handsome mag zich wat mij betreft melden.
Al heb ik inmiddels geleerd dat je in Portugal met een goede portie bacalhau waarschijnlijk meer mannen gelukkig maakt dan met een verfijnd degustatiemenu.
Misschien heb ik gewoon nog niet de juiste Portugees ontmoet.
Atmosphere wacht nog steeds
En dan is er Gilbert, die in Vilar Seco, bij Viseu, zijn restaurant Restaurante Atmosphere – Fine Dining heeft.
Hij wacht al een tijdje tot ik eindelijk eens kom eten.
Ik wil graag, Gilbert. Echt!

Maar om vanuit Noord-Portugal in mijn eentje zo’n eind te rijden, vervolgens uitgebreid te tafelen en daarna weer alleen naar huis te gaan, daar word ik niet onmiddellijk enthousiast van.
Niet omdat ik niet alleen kan zijn. Integendeel. Ik woon alleen, heb mijn eigen huis, werk en interesses en verveel me zelden.
Maar ik vind het gewoon veel leuker om bijzondere ervaringen met iemand te delen.
En dat lijkt me toch geen uitzonderlijke behoefte.
Een Social Dining Club. Hoe moeilijk kan het zijn?
Dus bedacht ik een tijdje geleden een Social Dining Club.
Geen vereniging met statuten, contributie en bestuursvergaderingen. Gewoon een groep mensen die af en toe samen een bijzonder restaurant bezoekt.
Een tafel voor ongeveer tien personen. Lekker eten, goede wijn, interessante gesprekken en de mogelijkheid om nieuwe mensen te ontmoeten.
Het leek me een fantastisch idee.
De belangstelling?
Twee mensen.
Een holistische dierenarts uit Nederland en een voormalig profvoetballer.
Dat zijn alvast twee interessante tafelgenoten, maar we hebben nog steeds acht stoelen te vullen.
We dachten zelfs dat Michelinrestaurants misschien te duur waren. Dus probeerden we ook een Bib Gourmand-restaurant, waar je volgens Michelin bijzonder goed kunt eten voor een vriendelijkere prijs.
We bleken dus bereid tot financiële concessies.
Maar ook daar stond de telefoon niet roodgloeiend.
Misschien is het niet de prijs. Misschien is het de gedachte dat je met onbekenden aan tafel zit.
Terwijl dat voor mij juist de charme is.
Waarom zou je alleen met bekenden gaan eten?
Ik vind het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten.
Mensen die anders denken, andere dingen hebben meegemaakt of een interessant verhaal te vertellen hebben.
Dat kunnen ondernemers zijn, kunstenaars, artsen, gepensioneerden of mensen die gewoon met plezier in Portugal wonen.
Je hoeft niet bijzonder succesvol, rijk of belangrijk te zijn.
Maar enige nieuwsgierigheid naar het leven is wel prettig.
En een eigen mening kan ik ook waarderen. Liefst iemand die de mijne af en toe durft tegen te spreken.
Aan tafel hoeft het tenslotte niet alleen over eten te gaan.
Sterker nog, als je drie uur lang uitsluitend over de bereiding van een saus praat, wordt het voor mij waarschijnlijk ook wat veel.
En de liefde dan?
Tja, die zou zomaar aan tafel kunnen zitten.
Ik ben zelfstandig, woon prettig en heb mijn leven behoorlijk naar mijn zin ingericht.
Ik zoek geen man die mijn rekeningen betaalt of mijn leven organiseert.
Maar iemand die zegt: zullen we eens naar dat restaurant gaan? Of spontaan voorstelt om een paar dagen ergens naartoe te gaan?
Dat lijkt me heerlijk.
Want er is een groot verschil tussen alleen kunnen zijn en alles alleen willen doen.
Of je daarvoor vervolgens iedere dag samen moet wonen, weet ik helemaal niet.
Misschien wel. Misschien is een huis met voldoende kamers of twee huisjes naast elkaar een veel betere uitvinding.
Dat zien we dan wel.
Voorlopig lijkt een gezamenlijke maaltijd me een prima begin.
En mocht de liefde niet aan tafel zitten, dan hebben we hopelijk heerlijk gegeten en een paar interessante mensen leren kennen.
Dat lijkt me ook al een uitstekend resultaat.
Dus, Portugal, waar zitten jullie?
Ik waag gewoon nog een poging.
Ik zoek mensen die zin hebben om af en toe samen een bijzonder restaurant te ontdekken. Een Michelinster mag, maar een fantastisch restaurant zonder ster is natuurlijk ook welkom.
Mannen, vrouwen, stellen en singles. Iedereen die openstaat voor nieuwe ontmoetingen en een mooie culinaire ervaring.
Iedereen betaalt gewoon zijn eigen rekening.
Geen lidmaatschap, geen verplichtingen en vooral geen vergaderingen.
Gewoon tien leuke mensen aan één tafel.
We kunnen beginnen in Guimarães, bij Atmosphere in Vilar Seco of op een andere bijzondere plek in Portugal.
Dus ben je iemand die houdt van lekker eten, mooie wijn, humor en gesprekken die ergens over gaan?
Laat van je horen!

En ken je een leuke vrijgezelle man die ook nog graag uit eten gaat, dan mag je hem gerust op dit artikel wijzen.
Want een Michelinster is prachtig.
Maar een beetje sterren in je ogen is minstens zo leuk. 😉
Bron: Turismo de Portugal – Guia Michelin Portugal 2026




Geef een reactie