Nieuw werk uit de Portugese muziekscene met bij elke videoclip de originele tekst en de vertaling. Het aanbod leverde op: veelbelovend talent, eclips song, duet met Amália, heimwee naar huis en narcisme.
In deze aflevering :
- Aurora Pinto – Jogo das Escondidas (single)
- Janeiro ft Meta_ – Canção da Revolta (single)
- Bárbara Bandeira ft Amália – Rapariga (uit album Lusa: Ato II)
- PZ ft António Zambujo – O Pack Inteiro (single)
- Nena – Tenho Saudades de Casa (single)
Aurora Pinto – Jogo das Escondidas (single) – Veelbelovend talent
Deze singer-songwriter en multi-instrumentaliste is een aanstormend talent met een van de meest belovende stemmen in de huidige Portugese muziekscene. Afkomstig uit Viseu werd ze in 2021 tweede in The Voice Kids. Wat goed is, komt snel en ondertussen -ze is pas zeventien- componeerde ze al voor namen als ÁTOA en Vizinhos. Ze werkte ook al samen met Maninho en ZARKO; nog zo’n jong talent.
Het zorgde al een paar keer voor platina. Ze geeft blijk van een voor haar leeftijd bijzondere maturiteit. Haar nieuwe single vertrekt van een eenvoudig en universeel gegeven: de zoektocht naar een liefde die zich steeds weer op een nieuwe manier lijkt te verstoppen. “Een lichtvoetig en rustig nummer, met de hoopvolle boodschap dat de liefde van je leven zal verschijnen, zelfs als die goed verborgen lijkt,” aldus Aurora.
Janeiro ft Meta_ – Canção da Revolta (single)- Een eclips song
Henrique Janeiro is zanger, componist, producer en multi-instrumentalist. Afkomstig uit Coimbra, studeerde hij jazz en musicologie in Lissabon. Hij mengt Portugese folk met MPB (Braziliaanse populaire muziek), jazz en elektronische muziek en heeft daarmee al een aparte carrière in de Portugese muziekwereld opgebouwd. Het leverde hem vorig jaar een nominatie op voor de Grammy Latinos, in de categorie Beste Hedendaags Pop Album in het Portugees.
Mariana Bragada is dan weer afkomstig uit Bragança en combineerde haar studies in diverse facetten van de muziekwereld met een dansopleiding. In 2017 -ze was toen twintig- startte ze het project Meta_ op, met als focus de voorouderlijke wijsheden combineren met hedendaagse muziek.
Canção da Revolta kwam uit op de dag van de eclips in augustus en werd bovendien geschreven op een gelijkaardige dag drie jaar geleden. Het beeld van de zonsverduistering loopt als een rode draad door het hele nummer en vormt een metafoor voor een moment van stilstand, waarin het licht tijdelijk verdwijnt om plaats te maken voor een nieuw perspectief. Het nummer gaat dan ook over de eeuwige cyclus van eindigen en herbeginnen. De revolte betekent hier niet louter een daad van verzet, maar dient breder geïnterpreteerd als een transformerende kracht die beweging brengt in wat vastzit.
Bárbara Bandeira ft Amália – Rapariga (uit album Lusa: Ato II) – Virtueel duet met fado diva
Begin dit jaar had ik het hier reeds over Bárbara, toen ze haar album Lusa: Ato II aankondigde met de single Marcha. Ondertussen ligt het volledige album in de winkels en ik wil er hier graag op terugkomen, omwille van een toch wel speciaal nummer.
Ik vertelde toen al dat “het album in het teken staat van haar Portugese roots, met een eigentijdse benadering, een eerbetoon aan het verleden, zonder erin gegijzeld te worden.” Wel, voor het nummer Rapariga schudde ze iets heel bijzonder uit de mouw. Bandeira staat niet direct bekend als een door fado geïnspireerde artieste, ook al zong ze in 2021 reeds een duet met fadista Carminho, het succesrijke Onde Vais. Nu ging ze echter voor een postuum duet met fadolegende Amália Rodrigues. Het platenlabel Valentim de Carvalho stelde haar Rapariga ter beschikking, een onuitgegeven opname van de diva. Het gaat vermoedelijk om een nummer uit de sessies voor Amália‘s album Obsessão, haar laatste studioalbum, dat uitkwam in 1990. De tekst is door Amália zelf geschreven in zogenaamde quadras soltas, op zichzelf staande losse kwatrijnen, eigenlijk volkse versjes van vier regels, die in fado vrij courant voorkomen. De muziek van Carlos Gonçalves, haar vaste gitarist, is een traditionele snelle wals, maar Bárbara maakte van het duet een modern klinkende versie, met respect voor het origineel.
PZ ft António Zambujo – O Pack Inteiro (single) – Over narcisme
Paulo José Pimenta -PZ staat voor Paulo Zé- begon op zijn zestiende bescheiden te componeren in zijn slaapkamer, met behulp van een computer, een sampler en wat synthesizers. Als autodidact bracht hij in 2005 zijn debuutalbum (Anticorpos) op de markt en hij werkte ondertussen ook met wat alter ego’s, het meest recente is Joe Zé. Hij is ook oprichter van het platenlabel Meifumado, in zijn thuisstad Porto, dat een aantal van zijn zes albums met satirische en elektronische pop-creaties uitbracht. Van hem komt de mooie quote ‘Muziek maken is proberen de chaos om ons heen te ordenen.’ O Pack Inteiro is een nieuw hoofdstuk van zijn project Álbum de Família. Het gaat ook deze keer om een onverwachte ontmoeting tussen twee totaal verschillende stemmen en muzikale universa, met name dat van António Zambujo, die hier al enkele keren ter sprake kwam. In het nummer wordt een banale familiale discussie over een verdwenen pak koekjes omgevormd tot een metafoor voor die typisch menselijke neiging om eerst aan onszelf te denken en pas daarna aan anderen. Van de voorraadkast wordt opgeschaald naar de wereld, van egoïsme naar egocentrisme en van egocentrisme naar narcisme, een van de grote kwalen van deze tijd. Eerder dit jaar had PZ al artiesten als Samuel Úria, Joana Espadinha, Emmy Curl en Os Azeitonas te gast en het project moet resulteren in een album met duetten, dat eind dit jaar uitkomt
Nena – Tenho Saudades de Casa (single) – Heimwee naar huis
Begin vorig jaar stelde ik deze jonge singer-songwriter hier al voor, zij het toen in een duet met Luís Trigacheiro. Deze single komt als voorbode van haar derde album, Debaixo de Água (Onder Water), dat begin oktober uitkomt. Met haar eerste twee langspelers heeft Nena haar plaatsje in de Portugese muziekscene veroverd, ze speelt ondertussen regelmatig in de grote concertzalen van het land. Tenho Saudades de Casa gaat over afstand en alles wat van een plek een thuis maakt. Hoe kleine dingen een heel andere betekenis krijgen als je ver van huis bent. Zelf legt ze als volgt uit: “Dit nummer kwam er doordat ik op verschillende plekken was en toch het gevoel had dat geen van die plekken echt mijn thuis was. Van ’s avonds laat naar huis bellen, bijna zonder iets te zeggen, gewoon om op de achtergrond de geluiden te horen die we door en door kennen en die ons op de een of andere manier een gevoel van verbondenheid geven. Het gaat ook over het missen van een bed, op zich niets bijzonders, maar het is wel het onze. De routine, de kleine details, de dingen waarvan we het gemis pas beseffen als we ver weg zijn”.
Geef een reactie