Nieuw werk uit de Portugese muziekscene met bij elke videoclip de originele tekst en een vertaling. In deze editie de spots op door Fausto geïnspireerd werk, innovatief talent, een Atlantische mix en een fusie van flamenco, fado en afrobeat.
Zo’n twee jaar geleden (1 juli 24), overleed de grootste singer-songwriter uit de Portugese muziekgeschiedenis. Fausto Bordalo Dias liet een ongeëvenaarde muzikale erfenis na in de Portugese hedendaagse muziek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij, na de recente hommage door Do Cabo do Mundo, ook op de releases van deze maand zijn stempel zet.
In deze aflevering :
- Milhanas – Deserto (single)
- Ana Lua Caiano – Uma Vida A Menos (single)
- Cristina Clara feat. António Zambujo – Bonança (single)
- M1KE feat. Beatriz Felício & LilBoy Bruce – Deixa Doer (single)
- Pedro Branco feat. Noiserv & Tipo – Não Canto Porque Sonho – (single)
Milhanas – Deserto (single)- In het spoor van Fausto Bordalo Dias
Carolina Milagre Milhanas (°2001, Lissabon), is al op zeer jonge leeftijd met muziek bezig. Ze studeert viool, zangtechniek, zingt in een jazzcombo en een gospelkoor. Daarnaast studeert ze muziekgeschiedenis, compositie en zelfs musicaltheater. Ook zij heeft het over Fausto als haar grootste muzikale inspiratiebron. Haar vader, Vitór, was immers producer van wijlen Bordalo Dias en bassist in diens band. Ze groeide op met Fausto’s muziek, maar had ook een probleem met hem. Hij was altijd in de buurt en legde beslag op haar vader, meer dan haar lief was. Ze stelde haar mening bij na het Três Cantos concert dat een samenwerking was van drie iconische singer-songwriters (José Mário Branco, Sérgio Godinho en Fausto). Het leverde overigens een legendarisch live-album op voor de Portugese muziekgeschiedenis. Carolina wist meteen waar ze naartoe wilde. In 2023 kwam haar debuutalbum uit, De Sombra a Sombra (Van Schaduw naar Schaduw), waarmee ze meteen werd genomineerd voor beste song (Mais Que ao Sol) en als revelatie van het jaar. Deserto is de eerste single van haar tweede plaat die eind dit jaar uitkomt. Waar haar vorige langspeler eerder een droevige ondertoon had, laat ze nu een bewuster, kwetsbaarder en positiever beeld van het bestaan zien. Haar zoektocht draait niet langer om aanhoudende pijn, maar gaat nu eerder om de schoonheid van kleine dingen en de mogelijkheid van een nieuw begin. In Deserto blijft droefenis aanwezig, maar wordt het niet langer gezien als een onvermijdelijk lot.
Ana Lua Caiano – Uma Vida A Menos (single) – Innovatief talent ontplooit zich
Deze jonge singer-songwriter (°1999, Lissabon) trekt in 2024 met haar debuutalbum, Vou Ficar Neste Quadrado (Ik blijf in mijn eigen bubbel), meteen de aandacht als een van de meest innovatieve artiesten in de Portugese muziekscene. Als multi-instrumentaliste -met een veelzijdige opleiding in klassieke piano, stem en jazz aan de Hot Clube de Portugal en een Master in Geluid en Beeld- komt ze zeker niet onbeslagen op het ijs. Niet alleen Portugal valt voor haar, na amper twee EP’tjes staat ze al op Eurosonic in Groningen en dit jaar op het podium van het Engelse WOMAD festival.
Ze brengt als eenmansband het traditioneel Portugees erfgoed naar de moderne wereld van elektronische muziek en hiphop. Met enerzijds traditionele Portugese instrumenten als de adufe en bombo (soort bassdrum), maar anderzijds elektronisch gecreëerde geluiden (met keyboard, loopstation, synthesizer…) legt ze klanklagen op elkaar, om tot een unieke muzikale belevenis te komen. Uma Vida A Menos vormt de aanloop naar haar tweede album, voorzien voor oktober. Het lied beschrijft hoe het leven voor velen draait om werk, met weinig tijd voor ontspanning. Mensen raken volledig uitgeput en ‘begraven’ op hun werk. Ana Lua Caiano lanceert eigenlijk een oproep tot waardering van vrije tijd en verbetering van arbeidsvoorwaarden. De YouTube clip is overigens fraai en leuk, daar maakt ze ook werk van samen met haar een jaar jongere zus Joana, een filmregisseur die in Engeland haar opleiding kreeg.
Cristina Clara feat. António Zambujo – Bonança (single) – Atlantische mix
Ze was in april nog te gast op het Spring Festival in Antwerpen en maakte er indruk met haar voorstelling ‘Van Lissabon tot Kaapverdië’, een mix van Portugese fado, Braziliaanse choro en Kaapverdische morna. Ze is afkomstig uit de Minho, maar trok naar Lissabon om er zang, stem en theater te gaan studeren. Wat later kreeg ze een toneelrol als jonge fadozangeres en werd opgemerkt door de bekende fadista Marco Rodrigues, die haar introduceerde in Café Luso, een fadohuis in de Bairro Alto. In 2021 kwam haar eerste album uit, Lua Adversa waarop ze haar hedendaagse visie op traditie brengt, in samenwerking met muzikanten uit de jazzwereld, traditionele Portugese muziek en Braziliaanse populaire muziek. Ook in Antwerpen bleek dat ze als geen ander pure folklore van beide zijden van de Atlantische Oceaan in een vernieuwende hedendaagse en poëtische interpretatie brengt.
Dit duet met António Zambujo, die hier regelmatig aan bod komt, vertrekt van een traditionele fado Alexandrino Antigo. Het samenbrengen van Portugese, Kaapverdische en Braziliaanse muzikanten creëert echter een unieke sound, waarbij muzikaal erfgoed levende materie wordt. Bonança opent de deur naar haar tweede album, dat in oktober moet uitkomen en waarover ze dit zegt: “Het doorlopend contact met talen en praktijken van overal, sterkt mij in de overtuiging dat de populaire cultuur niet alleen overleeft door haar intact te houden, maar ook door het behoud van de intrinsieke kwaliteit om zich te laten inhalen door de tijd, mensen en hun ervaringen en ontmoetingen”. De single, waarvoor ze zelf de tekst schreef, gaat over het moment waarop iets langverwacht niet langer een belofte inhoudt, maar overgaat in bezorgdheid en ongemak. Het lied belicht precies het breekpunt, wanneer het loslaten van het wachten weer ruimte geeft, adem en beweging.
M1KE feat. Beatriz Felício & LilBoy Bruce – Deixa Doer (single) – fusie van flamenco, fado en afrobeat
Miguel Coimbra heeft als stichtend lid van de populaire band D.A.M.A. al flink wat muzikale wegen opgezocht. Hij heeft echter ook een persoonlijke visie, waardoor hij van tijd tot tijd ook individueel zijn ding gaat doen. Zo bracht hij 2021 al het nummer OGIVA op de markt en nu is hij terug met een volgende creatieve stap. Deixa Doer is een reis vanuit de duisternis, op zoek naar licht. Het moment waarop droefheid en twijfels de bovenhand nemen, alles donker is en we zelfs niet meer precies weten wat we voelen. Maar van daaruit de evolutie naar het besef dat we al erger meegemaakt en overleefd hebben, dat we altijd opnieuw kunnen beginnen. De stemmen van Beatriz Felício en LilBoy Bruce leggen extra lagen op de muzikaliteit van het nummer. Eerstgenoemde is een veelbelovende jonge zangeres, die fado zingt en respecteert, zonder daarom de poort naar de wereld daarbuiten te sluiten. Bruce is dan weer afkomstig uit Guinee-Bissau, maar groeide op in Nigeria en Senegal. De Afrikaanse klankkleuren zitten bij hem in de genen. Dit alles brengt contrasten en texturen bij die de song naar een andere dimensie tillen, een hymne aan het aanvaarden van kwetsbaarheid en het omarmen van de menselijke kracht om door te gaan. De prachtige videoclip visualiseert de emotionele intensiteit van het geheel. Deixa Doer vormt een nieuwe stap in de carrière van M1KE, een project rond zijn persoonlijke muzikale visies, dat moet uitmonden in een eerste langspeler als solist. Wat betreft de tekst moet ik opmerken dat ik de laatste strofe moet schuldig blijven. De lyrics zijn nergens beschikbaar op het moment dat ik dit schrijf en zelf geraak ik er bij de laatste strofe niet volledig uit. Excuses hiervoor, maar het nummer is te mooi om het daarom te laten vallen.
Pedro Branco feat. Noiserv & Tipo – Não Canto Porque Sonho (single) – Hommage aan Fausto Bordalo Dias
Pedro is de zoon van José Mario Branco en werd geboren in Parijs gedurende diens ballingschap aldaar (1965). Zijn vader (1942-2019) was een belangrijke singer-songwriter, bekend als exponent van de canto de intervenção (protestsong). Pedro kwam na de revolutie in 1974 met de familie naar Portugal en is ondertussen actief in diverse muzikale projecten, waaronder You Can’t Win, Charlie Brown. Van die band maken ook de gastartiesten op deze single, Noiserv en Tipo, deel uit. Zijn vader was dan weer een van de drie artiesten die het hierboven vermelde concert Três Cantos brachten. Samen met Sérgio Godinho en Fausto Bordalo Dias leverde dit een historisch album op (zie hierboven bij Milhanas). Pedro was ook lid van de band die Fausto begeleidde op wat diens laatste tournee zou blijken, in 2022. Met Não Canto Porque brengt hij een hommage aan Fausto, waarvoor hij deze verklaring geeft: “De muziek van Fausto heeft me al sinds mijn jeugd gefascineerd, zowel door de melodische en harmonische rijkdom van zijn songs als door de poëzie met beelden die zowel tastbaar als magisch waren. Ik zou graag willen uitleggen dat Fausto een inspiratiebron was, maar de kwaliteit van zijn genie is zo buitengewoon dat het bijna een te simplistische omschrijving lijkt. Ik beschouw wat we hebben gedaan als meer dan een bewerking; het is een bescheiden eerbetoon aan een absolute meester van woord, taal en gevoel. Het enige wat mij rest, is te hopen dat deze bijdrage van ons iemand, al is het maar een klein beetje, kan raken zoals zijn muziek mij en mijn medemuzikanten heeft geraakt.” Het nummer is op tekst van de bekende dichter Eugénio de Andrade en vormt de aanloop naar het solo album van Pedro Branco, dat voorzien is voor begin volgend jaar.
Geef een reactie