Kampeerbaas Ronald vertelde in 2024 enthousiast over zijn nieuwe leven in de binnenlanden van de Alentejo. Ook toen al heel duidelijk over wat hij en zijn Vitor wel en niet willen. Recent deelde Ronald een nieuwe overpeinzing met ons:
Kluizenaars en communities
Heb ik dan alleen maar positieve verhalen over Marvão en het leven in ruraal Portugal?
Ja, eigenlijk wel.
Maar je moet wel oppassen hoor. Voor je het weet word je ongemerkt een expat-community (eigenlijk gewoon een West-Europees immigrantenclubje) ingezogen.
Wat is jouw community-agenda deze week?
Communitytafels, queer communityclubjes, eco-communities, communitybarbecues, communitywinkels, vega-, yoga- en healingcommunities, community dit en community dat.
Over het algemeen dus links-progressieve clubjes die, naast hun online communitybubbels, ook daadwerkelijke fysieke bubbels van gelijkgestemden creëren. Clubjes die erg goed zijn in zenden (op welk wereldverbeterend vlak dan ook), maar minder in het openstaan voor andere meningen of denkwijzen. Dus ook de roddels, achterklap, actieve werving en bijbehorende uitsluiting.
Het soort clubjes waar de Portugezen hun neus voor ophalen, omdat die communityvorming niet zelden wordt gefaciliteerd en ondersteund door geïmporteerd kapitaal. En die centjes (onbetaalbare bedragen voor de gewone Portugees) blijven dan ook nog eens circuleren binnen die communities van – hoe gek ook – ooit zelfgekozen kluizenaars.
Want spreek je veel van die personen individueel – buiten de communitytafels om – dan hebben ze eigenlijk allemaal wel een luisterwaardig verhaal over waarom ze ooit juist de afzondering in een onbekend stukje Portugal hebben verkozen. Niet zelden zetten ze zich dan eigenlijk ook flink af tegen juist de verplichtingen van al dat communitygedoe, om vervolgens op de vaste woensdagavond toch weer hun communitypetje (of communetypetje) op te zetten tijdens een vegalunch in het teken van food awareness, met speciale aandacht voor Palestina en van elders geïmporteerde wijn zonder conserveringsmiddelen.
Oh yeah, wow, amazing 😳.
Is dat dan erg?
Welnee, ieder zijn ding toch?
Ieder zijn plezier en vreugd.
En ik had me er toch al bij neergelegd dat anderen mij zien als member van een zogenaamde, maar veelal niet-bestaande LGBTIQ+-community (als community echt zou betekenen wat het betekent).
Maar het was voor mij toch ook wel een leercurve. En ook wel een bevestiging dat ik niet geschikt ben om keurig in het gelid community-correct braaf gezellig te zitten zijn. Dat ik mij juist liever omring met levensrauwe diversiteit om te kunnen blijven leren, verwonderen en genieten.
Ik ben meer van de vraag dan van het antwoord. Liever een onverwacht uurtje met de lijdende levensverhalen van een onaangepaste kluizenaar dan het geplande gezellige communityavondje van zijn of haar woensdagavondconformiteit.
Ondertussen herbergt Campscape Beirã Marvão ook nu weer huizenzoekende wannabe-kluizenaars, op zoek naar een beetje – ben je er nog? – sense of place, belonging en …
Verder gaat alles goed hoor. En met jullie?
Ronaldo Campscaper
Geef een reactie