Nieuw werk uit de Portugese muziekscene met bij elke videoclip de originele tekst en vertaling. Volg je even twee klasbakken in duet, een Oost-West ontmoeting, de zus van en een jazzy Mozart?

In deze aflevering :
- Sérgio Onze en Gisela João – Que Mar É Este (single)
- Lika ft Luiz Caracol – O Meu Salmo (single)
- Luísa Sobral – Felicidade (single)
- Mário Laginha – Mozart Transfigurado (album)
Sérgio Onze en Gisela João – Que Mar É Este (single) – Als twee klasbakken samenvallen
Gisela João zit nooit verlegen om nieuwe horizonten op te zoeken in haar oeuvre. Dat wordt traditioneel wel als fado beschouwd, maar ze zong ondertussen al werk van en met artiesten uit de meest uiteenlopende genres. Daar had ik het hier al over.
Sérgio Onze (°1997, Seixal) is zo’n beetje een geestesgenoot van Gisela. Zijn eerste album, NÓS, werd met open armen ontvangen door muziekminnend Portugal en uitgeroepen tot een van de beste platen van 2024. Met als producers Ricardo Ribeiro en Agir, is al duidelijk dat het hier gaat om een zanger die zijn fado wil verrijken om die te laten aansluiten bij moderniteit. Hij staat ook open voor uitstapjes naar andere genres en kwam hier een tijdje terug trouwens al ter sprake, bij een hommage aan Zeca Afonso. Een ding is zeker: we hebben hier te maken met twee van de interessantste stemmen uit de hedendaagse Portugese muziekscene. Daar kan je veel over zeggen en schrijven, maar het is en blijft zo moeilijk te definiëren wat precies maakt dat unieke artiesten keer op keer de juiste snaar weten te raken in hun interpretaties. Het project Que Mar É Este is hun eerste samenwerking en heeft het over vrijheid, een thema dat beiden nauw aan het hart ligt. Sérgio zegt het volgende over de song: “Dit lied is ver van huis ontstaan, in Kaapverdië, toen ik er morna hoorde en exact hetzelfde voelde als ik voel bij het beluisteren van fado: een soort terugkeer. Het was alsof een lied de kracht had om ons terug te brengen naar onze roots, zelfs als we aan de andere kant van de wereld zijn, en toen snapte ik dat saudade (weemoed) niet aan één specifieke plek gebonden is. Het is een emotionele taal die we bij elkaar herkennen”.

Lika ft Luiz Caracol – O Meu Salmo (single) – Oost-West ontmoeting
Lika is afkomstig uit Kazachstan, waar ze naast universitaire studies economie ook een klassieke muziekopleiding volgde. Tien jaar terug bezocht ze Portugal en werd door collegamuzikanten uitgedaagd om er te blijven en te gaan studeren aan de Hot Clube de Jazz. Wat bedoeld was voor enkele maanden, sloeg al gauw over in een passie voor Lissabon. Van daaruit maakt ze muziek over de grenzen heen en zingt ze in het Engels, Russisch, Kazachs en sinds een tijdje ook in het Portugees. Ze mixt groove en pop met invloeden uit rock, jazz en zelfs funk uit de seventies.
Ook Luiz Caracol heeft een verleden in de Hot Clube en ik stelde hem ooit hier al voor. Samen presenteren ze nu O Meu Salmo (Mijn Psalm), dat gaat over leegheid, eenzaamheid, zoeken, herbeginnen en desillusies. Een droevig verhaal dat aangrijpt en ontroert, dat hoop geeft met een rockgitaarsolo, om ons vervolgens langzaam terug te confronteren met de realiteit. Lika wil nog graag dit kwijt: “Dit lied is geschreven in Lissabon, op de Praça do Comércio, met mijn ogen gericht op de rivier en mijn rug naar de Arco da Rua Augusta”.

Luísa Sobral – Felicidade (single) – De zus van…
De naam klinkt een beetje bekend? Inderdaad, het gaat om de zus van de wereldster Salvador Sobral, winnaar van het Eurovisiesongfestival in 2017. Luísa (°1987, Lissabon) schreef voor haar broer het winnende nummer Amar Pelos Dois en is zelf een succesvolle singer-songwriter.

Van huis uit is ze een soul & jazz zangeres, die al verschillende awards won. Als 16-jarige werd ze bekend in de Portugese versie van Idool (Idols-Ídolos) en trok daarna naar de Verenigde Staten. Daar maakte ze haar opleiding af in Boston, aan het befaamde Berklee College of Music. In 2011 bracht ze haar debuutalbum uit en nu, vier jaar na haar vorige plaat, is er deze single die de voorbode is van haar achtste album. De release van Cartas de Desamor, waarop enkele bijzondere gasten worden verwacht, is echter pas voorzien voor oktober. Luísa komt uit een periode van zelfreflectie en het resultaat is een creatieve en emotionele wedergeboorte. Zonder de focus op tekst en songwriting te verliezen, vermengt ze haar eigen identiteit met de ritmes en percussie van traditionele Portugese muziek, en deze single zet de toon. Felicidade is een nummer op het ritme van een tamboerijn, als de eerste zonnestraal na de storm, een viering van het terugvinden van vreugde. Zelf verwoordt ze het als volgt: “Het is iets heel anders dan alles wat ik ooit heb gedaan, maar dat is de magie van kunst, de mogelijkheid om jezelf opnieuw uit te vinden”.

Mário Laginha – Mozart Transfigurado (album) – Wolfgang Amadeus in jazz

Mário Laginha, een van de belangrijkste Portugese jazzpianisten, dook samen met zijn collega Daniel Bernardes in het werk van Wolfgang Amadeus Mozart. Het resultaat van hun herwerkingen, soms zeer herkenbaar, soms minder, mag er in elk geval zijn. Bernardo Moreira op contrabas en Joel Silva op drums vervolledigen het kwartet en samen brengen ze een staaltje van heerlijke moderne jazz. De heren voelen elkaar instinctief aan en transformeren een aantal werkstukken van het muzikale genie op bijzondere wijze. De plaat is het resultaat van een project voor het recente Around Classic Festival in Lissabon, met Mozart in de hoofdrol. Gedurfd werk, echter wel met respect voor de Weense componist.




Geef een reactie